W skrócie
- Ekstruder podaje filament, hotend go topi, a dysza o średnicy zwykle 0,4 mm układa ścieżki.
- Slicer dzieli model na warstwy i liczy czas druku. Na tej podstawie liczymy ceny w wycenie.
- Najczęstsze kłopoty przy druku to warping, nitkowanie i słaba pierwsza warstwa.
Poniżej wyjaśniamy pojęcia, które najczęściej pojawiają się przy druku 3D. Przy części z nich są odnośniki do dłuższych poradników. Zaczynamy od tego, z czego składa się drukarka.
A–F
ABS – tworzywo odporne na uderzenia i temperaturę do około 95 °C. Drukuje się je w zamkniętej komorze.
ASA – podobne do ABS, ale odporne na słońce i deszcz. Dobre do rzeczy montowanych na zewnątrz.
Brim (obrzeże) – cienka warstwa wokół modelu, która pomaga mu trzymać się stołu. Więcej o tym w poradniku o problemach z drukiem.
Direct drive – ekstruder zamontowany tuż nad hotendem. Filament ma wtedy krótką drogę, co ułatwia druk z elastycznego TPU.
Dysza – końcówka hotendu, przez którą wychodzi stopiony filament. Najczęściej ma średnicę 0,4 mm.
Ekstruder – mechanizm z kółkami zębatymi, który wpycha filament do hotendu.
FDM (FFF) – druk przez nakładanie stopionego tworzywa warstwa po warstwie. W tej technologii drukujemy.
Filament – tworzywo w postaci żyłki, najczęściej o średnicy 1,75 mm, nawinięte na szpulę.
G–M
G-code – plik z instrukcjami dla drukarki, czyli ruchami głowicy, temperaturami i prędkościami. Tworzy go slicer.
Gyroid – falisty wzór wypełnienia, który jest równie wytrzymały w każdym kierunku. Wzory porównujemy w poradniku o wytrzymałości wydruku.
Hartowana dysza – dysza ze stali odpornej na ścieranie. Potrzebna do filamentów z włóknem węglowym.
HDT (temperatura ugięcia) – temperatura, w której wydruk zaczyna mięknąć pod obciążeniem. Dla PLA to około 55 °C.
Hotend – część głowicy, która topi filament i podaje go do dyszy.
Komora (obudowa) – zamknięta przestrzeń wokół drukarki, która trzyma ciepło. Potrzebna przy ABS, ASA i nylonie.
Mostek – fragment drukowany w powietrzu między dwoma punktami podparcia. Krótkie mostki drukują się bez podpór.
N–P
Nawis – część modelu wystająca w bok nad pustą przestrzenią. Do około 45° zwykle drukuje się bez podpór.
Nitkowanie (stringing) – cienkie włoski między elementami wydruku. Najczęściej powoduje je wilgotny filament, o czym piszemy w poradniku o suszeniu.
Obrys (ściana) – zewnętrzne ścieżki każdej warstwy. To one najbardziej wzmacniają wydruk.
PEI – tworzywo, którym pokrywa się płyty stołu. Dobrze trzyma pierwszą warstwę, a ostygnięty wydruk łatwo z niego zdjąć.
PETG – wytrzymały filament odporny na wodę. Znosi temperaturę do około 70 °C.
Pierwsza warstwa – warstwa, od której zależy cały wydruk. Musi dobrze trzymać się stołu.
PLA – najpopularniejszy filament. Jest dokładny i tani, ale mięknie już od około 55 °C.
Podpory – tymczasowe konstrukcje pod nawisami, które usuwa się po druku. Podnoszą cenę, o czym piszemy w poradniku o kosztach druku.
R–Z
Retrakcja – cofnięcie filamentu przed przejazdem nad pustym miejscem, żeby nie wyciekał z dyszy.
Slicer – program, który dzieli model na warstwy, układa ścieżki i liczy czas druku oraz zużycie filamentu. W ten sposób liczymy ceny w wycenie.
STL, 3MF, OBJ – formaty plików z modelem 3D. Przyjmujemy wszystkie trzy. 3MF zapisuje też jednostki i kolory.
Szpula – rolka z nawiniętym filamentem, zwykle 1 kg.
TPU – elastyczny filament, który ugina się jak guma.
Tryb wazy (spiral vase) – druk jedną ciągłą linią po spirali, bez szwu. Stosuje się go do wazonów i osłonek na doniczki.
Warping – podnoszenie się rogów wydruku, kiedy stygnące tworzywo się kurczy.
Wypełnienie (infill) – ażurowa struktura w środku wydruku, zwykle 15–20%.
Wysokość warstwy – grubość jednej warstwy, najczęściej 0,1–0,3 mm. Cieńsza daje gładszą powierzchnię, ale druk trwa dłużej.
Z-offset – korekta odległości dyszy od stołu przy pierwszej warstwie.
Materiały opisujemy dokładniej na stronach PLA, PETG, ABS, ASA, TPU i PA6-CF. Jeśli brakuje jakiegoś pojęcia, napisz do nas, a je dopiszemy.
Sprawdź się
Kliknij kartę, żeby ją odwrócić